Laureaci konkursu MEWy 2025

Urząd Marszałkowski Województwa Zachodniopomorskiego wspólnie z Politechniką Morską w Szczecinie po raz piąty zorganizował konkurs pod nazwą „Trendy i wizje rozwojowe morskich elektrowni wiatrowych” w skrócie MEWy, dedykowany uczniom szkół ponadpodstawowych oraz studentom i doktorantom z uczelni wyższych w Europie.
Ideą konkursu jest wspieranie działań i promowanie zasad poszanowania energii oraz propagowanie produkcji energii z odnawialnych źródeł.
Konkurs polegał na przygotowaniu i przedstawieniu prezentacji na temat „Rozwoju morskiej energetyki wiatrowej oraz kierunków rozwoju pozyskiwania energii z odnawialnych źródeł”, w której miały znaleźć się nawet najbardziej futurystyczne rozwiązania i wyobrażenia związane z rozwojem i wykorzystaniem morskich farm wiatrowych i OZE oraz technologii  z tym związanych.

Uroczystość wręczenia nagród odbyła się 20 marca 2025 r. podczas konferencji „Pod skrzydłami MEW. Znaczenie rozwoju Morskiej Energetyki Wiatrowej w regionie”, w budynku Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego w sali Delfin, przy ul. Piłsudskiego 40 w Szczecinie.

Laureatami konkursu w grupie studentów i doktorantów w 2025 r. zostali:

1. Michał Ślusarski, Oliwia Narajczyk, Jan Bujalski, Tadeusz Pilecki z Politechniki Warszawskiej, za pracę pt.: „Podwójna moc z morza: integracja energii wiatru i fal”, w której zaproponowano, aby elektrownia falowa opierała się na interakcji między falami oceanicznymi a przetwornikami energii. Energia kinetyczna wytwarzana przez fale napędzałaby turbiny, które następnie wygenerują energię, którą można przekształcić w energię elektryczną. Zaproponowały by zamiast budować specjalną, oddzielną infrastrukturę dla elektrowni falowej, co może być bardzo kosztowne, zintegrować ją z już istniejącą instalacją.
2. Małgorzata Stępniewska, inż. Michał Reguła z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, za pracę pt.: „Magazynowanie energii wodorowej szansą na zwiększenia potencjału energetycznego offshore w pobliżu polskiej linii brzegowej”. Projekt zakłada przekształcenie całej polskiej linii brzegowej w centrum wodorowe, co pozwoliłoby krajowi stać się jednym z największych importerów i eksporterów wodoru w Europie. Dzięki turbinom wiatrowym na morzu możliwe jest utrzymanie ciągłej produkcji wodoru. A obecności takich obiektów jak Grupa Azoty Zakłady Chemiczne „Police” S.A. i Rafineria Gdańska sp. z o.o., sprawia, że polskie wybrzeże posiada infrastrukturę niezbędną do przetwarzania wodoru. Natomiast transport morski może odbywać się przy użyciu tankowców, które transportują wodór w postaci ciekłej lub jako amoniak. Odbiór wodoru w terminalach można ułatwić, budując dedykowane terminale wodorowe lub dostosowując istniejące terminale LNG. Innym pomysłem, który wpisuje się w koncepcję węzła wodorowego, jest wykorzystanie wodoru jako źródła ciepła w elektrowniach kogeneracyjnych (CHP). Takie instalacje kogeneracyjne odegrają kluczową rolę w przyszłej produkcji ciepła, łącząc efektywność energetyczną z technologiami bezemisyjnymi. Zaproponowane rozwiązanie wpisuje się w ideę polskiego nadmorskiego hubu wodorowego. Zaproponowano także aby stare łopaty turbin wiatrowych zostały pocięte na kawałki i przetworzone za pomocą pirolizy - metody, która usuwa żywicę i oddziela cenne włókna szklane i węglowe. Proces ten będzie przeprowadzany w starannie kontrolowanych warunkach, aby uzyskać jak najwięcej oleju pirolitycznego i materiału stałego. Następnie olej pirolityczny zostanie poddany reformingowi parowemu, aby przekształcić go w wodór, który zostanie wykorzystany zgodnie z planem projektu. Pozostały szklany i węglowy materiał zostanie wykorzystany do produkcji materiałów kompozytowych, takich jak polichlorek winylu (PVC), w lokalnych zakładach przemysłowych.
3. Mateusz Lichoń z Politechniki Wrocławskiej, za pracę pt.: „Projekt koncepcyjny systemu magazynowania energii wodorowej dla morskich farm wiatrowych”, którego działanie opiera się na zasadzie produkcji wodoru poprzez elektrolizę wody w celu jej sprężenia do okresowego zbiornika magazynowego. Elektrolizer PEM będzie zasilany energią elektryczną generowaną przez morską farmę wiatrową. Surowcem do procesu elektrolizy jest woda, która jest dostarczana do elektrolizera z jednostki odsalania. Woda morska pobierana ze środowiska otaczającego instalację jest odsalana i demineralizowana, aby spełnić wymagania jakościowe niezbędne do prawidłowej pracy elektrolizera. Wariant MSF, jako technologia odsalania termicznego, wykorzystuje ciepło odpadowe z jednostki produkcji wodoru, zmniejszając straty energii. Wytworzony wodór jest następnie dostarczany do sprężarki wodoru, która, wykorzystując energię elektryczną z turbin wiatrowych, spręża gaz do określonego ciśnienia, pod którym będzie on przechowywany w zbiornikach. Cały system znajduje się na platformie morskiej w pobliżu grupy turbin wiatrowych, co czyni go w pełni rozwiązaniem offshore. Zbiorniki wypełnione wodorem są transportowane z platformy przez morską jednostkę transportową i dostarczane na brzeg w celu wykorzystania, zapewniając niezależność od rurociągów i umożliwiając większą elastyczność w wyborze lokalizacji.

W grupie uczniów szkół ponadpodstawowych w 2025 r. laureatami zostali:
1. Marcel Rudnicki z Zespołu Szkół w Chocianowie, za pracę pt.: „Inteligentne turbiny VAWT alternatywa i uzupełnienie dla turbin HAWT”, w której przedstawiona została innowacyjna koncepcja turbiny HAWT, która mogłyby zwiększyć efektywność i opłacalność turbin HAWT zapełniając miejsca, w których typowe turbiny nie mogłyby zostać użyte. Do łopat turbin można by wykorzystać materiał magnetyczny. Materiał ten pod wpływem pola magnetycznego zmieniałby swój kształt. Został on opracowany i użyty do druku 3D przez naukowców z MIT (Massachusetts Institute of Technology). Takie rozwiązanie pozwoliłoby na zwiększenie potencjału produkcji energii poprzez sterowanie kształtem łopat, które dostosowywałyby się do warunków wietrznych. Mogłyby one również zmieniać kształt w taki sposób, aby nie przekraczać ustalonego limitu hałasu. Wymagałoby to oczywiście zamontowania elektromagnesu, co komplikowałoby konstrukcję, aczkolwiek potencjalnie mogłoby być warte kosztów.
2. Aleksandra Ejsmont i Wiktor Pszczółkowski z Zespołu Szkół Elektryczno-Elektronicznych (ZSEE/TME) za pracę pt.: „ Farmy energii i pożywienia”. Praca dotyczy stworzenia szklarni Wind Food z możliwość uprawy w rejonach, gdzie uprawa rolna na lądzie jest ciężka bądź niemożliwa. Cechą takich farm jest samowystarczalność, brak szkodników, użycie nadmiaru prądu z turbin oraz ekologia polegająca na budowie np. platform ze starych łopat turbin czy z plastikowych odpadów. Ponadto zdrowa i tania żywność oraz dobre nasłonecznienie.
3. Szymon Sałapata, Jędrzej Strzelczyk, Michał Chomicz z Zespół Szkół Mechanicznych i Logistycznych w Słupsku za pracę pt.: „Wizje rozwojowe morskich elektrowni wiatrowych”. Praca dotyczy zoptymalizowania budowy farmy elektrowni wiatrowej na morzu, która to umożliwi szybki montaż, demontaż konstrukcji, szybsze serwisowanie podzespołów elektrowni wiatrowej. Rozwiązanie takie zapewni sztywność konstrukcji nośnej względem gondoli i innych podzespołów wykonawczych. Pomysł polega na zbudowaniu ławy fundamentowej, do której przymocowano dolną część wierzy z wielowypustem. Wewnętrzne połączenie wielowpustowe służy do osadzenia dolnej części konstrukcji nośnej z wielowypustem zewnętrznym osadzonym na fundamencie.

Dodatkowo Marszałek Województwa Zachodniopomorskiego wyróżnił:
1. Aleksandrę Ejsmont i Wiktora Pszczółkowskiego za pracę pt.: „ Farmy energii i pożywienia”.
2. Filipa Wojsza z Zespołu Szkół w Łobzie pt.: „Energetyczny raj” za pomysł stworzenia domów mieszkalnych na gondolach wież morskich farm wiatrowych.
3. Gabrielę Ćwikłę i Marcela Ćwikłę z Zespołu Szkół w Łobzie za pracę pt.: „Omówienie najnowszych technologii MEW i ich możliwe zastosowania. Co wypada lepiej HAWT czy VAWT?”. W pracy zaproponowano pomalowanie łopat i wieży morskich elektrowni wiatrowych na czarno, co zmniejszyłoby ilość zderzeń z ptakami. Omówiono technologię VAWT, która została przedstawiona jako prawdziwy sposób na podbicie morskiego wiatru, gdyż brak im wielu wad jak np. produkcja energii niezależna od kierunku wiatru. Przedstawiono także jedną z technologii VAWT - turbiny bez wału środkowego oraz rozwiązanie, w których łopaty elektrowni można przyrównać do krzywego łuku zmieniana swoją cięciwą - napięte kable w centrum turbiny dostosowują wysokość łopat do warunków pogodowych. Umożliwia to pełną kontrolę nad obciążeniem oddziałującym na turbinę.
 

Galeria